چهارشنبه 21 اسفند1387
جمعه 23 اسفند یک هزار و سیصد و هشتاد و هفت را خیلی دوست دارم.اصلا اسفند را همیشه دوست دارم.اسفندی که علاوه بر من خیلی های دیگر نیز دوستش دارند.شاید به خاطر اینکه بهاری در پیش است. شاید برای زنده شدن طبیعت و هزاران شاید دیگر.اما زیبایی اسفند برای من دو چندان است.دوستش دارم چون همیشه مرا به یاد کودکی ام می اندازد.شور و شوق خرید برای عید نوروز.شور و شوق دور هم بودن ها و عیدی گرفتن ها.اما بیشتر دوستش دارم چون متولد یکی از روزهای اسفندم.روزی که چند روز بیشتر با سال نو فاصله ندارد.23 اسفند را همیشه دوست دارم. اسفند که به 23 می رسد خدایم را شکر می کنم.اسفند که به 23 می رسد نمی دانم 23 اسفند بعد را می بینم یا نه. اسفند که به 23 می رسد به یاد گذران عمر می افتم به یاد گناهانی که مرتکب شدم.به یاد همه کسانی که مرا آزردند و کسانی که آزردمشان که از این طریق از همه شان بخشش طلب می کنم. در آغاز بیست و پنجمین بهار زندگی ام قطعه شعر زیبای زیر را تقدیم می کنم به همه کسانی که دوستشان دارم. پیشاپیش سال نو را هم به همه عزیزان تبریک می گویم.
بنفشه ها را فرستاده ام
تا بدانی
این بهار هم به تو فکر می کنم.
راستی یادش بخیرسال پیش در میهمانی کوچکی که گرفته بودم و تعدادی از دوستانم بودند که برخی از آنها امروز دیگر نیستند. نمی دانم کجایند و چه می کنند. هر کجا هستند و هر چه می کنند برایشان آرزوی موفقیت دارم.
نوشته شده توسط بهنام پاکزاد در ساعت 14:36 | لینک
|
