22 روز از اسفندماه 1386 گذشته.اسفندی که خیلی ها اون رو دوست دارند.شاید به خاطر اینکه بهاری در پیش است. شاید برای زنده شدن طبیعت و هزاران شاید دیگر.اما زیبایی اسفند برای من دو چندان است.دوستش دارم چون اسفند همیشه مرا به یاد کودکی ام می اندازد.شور و شوق خرید برای عید نوروز.شور و شوق دور هم بودن ها و عیدی گرفتن.شور و شوق شمردن عیدی ها و مقایسه کردن آن با پسر عموها و پسرخاله ها و دخترخاله.

اما بیشتر دوستش دارم چون من متولد یکی از روزهای اسفندم.روزی که همیشه چند روز بیشتر با سال نو فاصله ندارد.23 اسفند را همیشه دوست دارم.اسفند که به 23 می رسد خدایم را شکر می کنم.اسفند که به 23 می رسد نمی دانم 23 اسفند بعد را می بینم یا نه.اسفند که به 23 می رسد به یاد گذران عمر می افتم به یاد گناهانی که مرتکب شدم.به یاد همه کسانی که مرا آزردند و کسانی که آزردمشان که از این طریق از همه شان بخشش طلب می کنم.

امروز وقتی از ماموریت به دفتر محل کارم برگشتم به جز یک نفر که آن هم قدری عصبانی بود هیچ کس دیگری در دفتر حضور نداشت.روی میزم بسته ای دیدم که رویش نوشته شده بود:"تولدتان مبارک…از طرف تمامی همکارانتان".همکاران خوبم مرا شرمنده کردند که از این طریق از یکایکشان قدردانی و تشکر می کنم.

لوح یادبود و هدیه ای هم از طرف اداره به دستم رسید که از آنها هم تشکر می کنم.اما متنی که درون آن لوح نوشته بود آنقدر زیبا بود که نوشتنش در گیلانه خالی از لطف نیست:

"رود جاری و زلال زندگی با ترنم زیبا و دلنشین ، از نخستین سپیده دمان سلوک خویش مسیر پر پیچ و خم زیادی را پیموده و بر بستر پر خرام خویش میزبان انسان های زیادی بوده و در هر بام و شام و هر لحظه و ثانیه با نوای خود مژده و نویدی در داده و سپیده دم بیست و سوم اسفند نیز با مژده دیگری از او طوفان شوق در خانواده ای مشتاق که کانون خود را پذیرای میهمان نورسیده ای ساخته برپا می شود میهمانی که قرار است در این زلال جاری پر تجلی برای مدتی مقرر نقشی سازنده را ایفا نماید و به وسعت روح خویش سهمی طلب نماید و با تلاشی برازنده انسان بودن خود به شکوفاندن استعداد های ودیعه نهاده شده اش بپردازد و خلفی صالح برای نیای بزرگ خویش باشد.

امید است این میهمان گرانقدر که بیست و سوم اسفندماه هر سال بهار زندگی اوست پوینده ای پایدار در این مسیر باشد و سینه اش نیایش گاه پاک ترین مناجات ها و قلبش پیوندگاه والاترین محبت ها ، دوستی ها و مودت ها و دستانش گشایش گر گره های کار مردمان باشد."