تبليغاتX
گیلانه
دست نوشته های یک خبرنگار / بهنام پاکزاد

مجتبی تکین عکاس مطرح و دبیر گروه عکس خبرگزاری مهر عصر دیروز در مسیر آستارا به تهران به همراه خانواده اش دچار سانحه رانندگی شده و جان به جان آفرین تسلیم کردند.


همین چهارشنبه بود که برای آخرین بار با آقا مجتبی صحبت کردم. چند ساعتی بعد از سانحه سقوط هواپیمای توپولوف و کشته شدن 168 مسافر آن برای کاری با گروه عکس خبرگزاری مهر تماس گرفتم ، آقا مجتبی خودش گوشی را برداشت.از او پرسیدم از سانحه سقوط عکس منتشر نمی کنید؟ گفت:" تعدادی از بچه های عکاس را با ماشین فرستادم سر صحنه تا عکس بگیرند، آنها پول تنخواه خواسته اند تا برای راه تخمه بخرند."
با این حرف آقا مجتبی کلی خندیدیم.این آخرین مکالمه ام با این مرد واقعا شریف بود.
این جملات مرا همه کسانی که مجتبی تکین را می شناسند تایید خواهند کرد که او مردی آرام و با متانت بود.واقعا حیف شد. آقا مجتبی بسیار مودب و مهربان بود. در 4 سالی که از آشنایی من با او می گذرد واقعا کوچکترین بدی و صحبت منفی از وی نشنیدم.
امروز صبح وقتی این خبر را شنیدم شوکه شدم.بسیار ناراحتم . در همین پست قبلی از توجه بر امنیت جاده ها نوشتم. به خدا کسانی که در این راه کم توجهی می کنند باید در آن دنیا پاسخگو باشند.
همین چند هفته پیش بود آقا مجتبی و همسر و دختر کوچولویش (شکیلا) را در میدان هفت تیر دیدم.واقعا باورش سخت است. مگر می شود آقا مجتبی با آن هیکل رعنا و با آن تبسم همیشگی تسلیم یک حادثه رانندگی شود؟ آقا مجتبی خدا رحمتت کند که جز خوبی از تو چیزی ندیدم.آقا مجتبی بغض کرده ام. نمی توانم آنچه را که دلم می خواهد بنویسم.چرا فقط انسانهای خوب از میان ما می روند؟

آقا مجتبی فکرش را می کردی که پس از خبر سقوط هواپیما امروز خبر یک خبرگزاری مهر تو باشی؟؟؟

تکین از جان باختن فرزندش جان سپرد

مجتبی تکین ؛ ساکت ترین دبیر عکس دنیا بدون خداحافظی رفت!

ما تا همیشه منتظرت می‌مانیم مجتبی!


بعد از اولین دیدار نامش را یادداشت کردم ؛ "مجتبی متین"!


مجتبای ما رسم خوشایند زندگی را خوب بلد بود

تکین دلش تنگ جاده های پرپیچ و خم بود

گلچین روزگار عجب با سلیقه است

مجتبایی که با دیدار آخرش هم لبخند زد و رفت

تلاش نکن! "مجتبی" اخمو نمی‌شود

نوشته شده توسط بهنام پاکزاد در ساعت 9:39 | لینک  | 

چند دقیقه ای بیشتر نیست که خبر متاثر کننده سقوط یک فروند هواپیمای توپولوف را از خبرگزاری ها شنیدم. باز هم یک سقوط دیگر . باز هم نگرانی . باز هم شنیدن اخبار بد . باز هم باید منتظر دیدن تصاویر دلخراش در بخش های مختلف خبری باشیم. می گویند 168 نفر از سرنشینان هواپیمای ایرانی با شماره پرواز 7908 که از تهران عازم ایروان بود کشته شده اند. از همین لحظه است که همه مسئولان اظهارنظرهای خود را شروع می کنند. همه تقصیر را بر گردن دیگری می اندازند. همه می گویند ناوگان هواپیمایی ما نیاز به ترمیم دارد. همه خریداری هواپیماهای جدید را ضروری می دانند و هر کس برای خود کارشناسی می شود و نظری ارائه می کند.به راستی مسئول این اتفاقات کیست؟


اما با این اظهار نظر ها جنازه های کشته شده ها جان نمی گیرد. با این حرف ها دل خانواده های بازمانده
آرام نمی گیرد. باید فکری اساسی کرد.به خدا این ملت گناه دارد.
در آخرین سفرم با هواپیما وقتی از بندرعباس به تهران بر می گشتم از سقف هواپیمای کهنه و فرسوده آب می چکید. وقتی علت را جویا شدم بالشتی به من دادند تا آن را روی پایم بگذارم تا لباسم خیس نشود. آیا چنین هواپیمایی احتمال سقوط ندارد؟ وقتی بدنه هواپیما مشکل دارد وای به حال موتورش.
همین الان اعلام کردند در این سانحه كه قرار بود 15 مرداد در پيكارهاي جهاني مجارستان حاضر شود براي كسب آمادگي بيشتر تصميم داشت در ايروان اردوي مشترك برگزار كند كه در اين سانحه همگي جان خود را از دست دادند.
به هر حال این سانحه دلخراش را به همه هموطنان عزیز تسلیت می گویم و از مسئولان می خواهم کمی به امنیت جانی مردم در پروازها ، جاده ها و ... بیشتر فکر کنند.آیا کمی توجه به این بخش و رسیدگی به وضعیت هواپیماه ها ، جاده ها ، قطار ها ، راه ها و ... هزینه اش کمتر از کشته شدن صدها تن از هموطنان ایرانی به تفاوت هر رنگ و زبان نیست؟

آمار سقوط هواپیما در ایران

بر اساس آمار شبکه ايمنی هوانوردی ایران، يک هزار و ۵۳۰ سانحه هوايی در ميان هواپيماهای ايران رخ داده است که بين پنجاه تا هفتاد سانحه آن مرگبار بوده اند.۴۰ حادثه هوایی از سال ۱۹۴۴ ميلادی تا انقلاب ايران در سال ۱۳۵۷ ثبت شده است پس از انقلاب سال ۱۳۵۷، بيش از هزار و ۴۰۰ نفر جان خود را در سوانح هوايی ایران از دست داده اند.سقوط هواپيمای نظامی در کرمان با ۲۷۶ کشته بزرگترين سانحه هوايی جهان بين سال های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ ميلادی بوده است. اولین حادثه هوایی پس از انقلاب در یکم تیر سال ۱۳۵۹ رخ داده است و پس از آن تا خردادماه سال ۱۳۸۳ تعداد ۲۳۳ سانحه‌ غیر نظامی رخ داده است. که از میان آنها ۶۷ سانحه مرگبار، منجر به ۹۹۸ کشته و ۹۷ مجروح شده ‌است. بر اساس آمارهای دیگر تعداد کشته‌های سانحه‌های هوایی ایران ۲ اردیبهشت ۱۳۸۴ به ۱۳۴۵ نفر رسیده ‌است که اگر تعداد ۱۲۸ کشته حادثه ۱۵ آذر ۱۳۸۴ و ۱۱کشته هواپیمای فالکن-۲۰ سپاه را به آن بیافزاییم این آمار تا آغاز شهریور ۱۳۸۵ به ۱۴۸۴ نفر می ‌رسد.همچنين با سانحه ای که امروز برای هواپیمای توپولوف شرکت کاسپین رخ داد تعداد 1610 نفر تاکنون بر اثر سانحه‌های هوایی در ایران جان خود را از دست داده‌ اند.

نوشته شده توسط بهنام پاکزاد در ساعت 15:20 | لینک  | 

چهارشنبه شب گذشته در همایش تجلیل از بازنشستگان شهرداری تهران در سال 87 شرکت کردم. در این برنامه شعر زیبایی از زبان احمد جناب زاده ، رئیس کانون بازنشستگی شهرداری تهران قرائت شد که بسیار جالب به نظرم آمد.البته او گفت این شعر را پسر یکی از بازنشسته های شهرداری سروده. احساس می کنم با توجه به اوضاع و احوال این روزها و مشکلات اقتصادی که در جامعه شاهدیم نوشتن این شعر در گیلانه خوب باشد:


یاد دارم در غروبی سرد سرد
می گذشت از کوچه ما دوره گرد
داد می زد کهنه قالی می خرم
دست دوم هرچه داری می خرم
کاسه و ظرف سفالی می خرم
گر نداری کوزه خالی می خرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی کشید ، بغضش شکست
اول ماه است و نان در سفره نیست
ای خدا شکرت ، ولی این زندگیست؟
بوی نان تازه هوشش برده بود
اتفاقا مادرم هم روزه بود
باز آواز درشت دوره گرد
رشته اندیشه ام را پاره کرد
داد می زد کهنه قالی می خرم
دست دوم هرچه داری می خرم
کاسه و ظرف سفالی می خرم
گر نداری کوزه خالی می خرم
خواهرم بی روسری بیرون دوید
گفت: آقا سفره خالی می خری؟

نوشته شده توسط بهنام پاکزاد در ساعت 14:52 | لینک  |