کاپیتان دوم تیم ملی فوتبال ایران کنار ماندنش از این تیم را اعمال سلیقه شخصی مسئولان تیم ملی عنوان کرد.
علی کریمی که با رای فدراسیون فوتبال از حضور در اردوی تیم ملی محروم شد ، با وجود درخواست رئیس جمهور و سایر مسئولان سیاسی و ورزشی هنوز به این تیم دعوت نشده است.
علی کریمی با ارسال نامه ای به گروه ورزشی خبرگزاری مهر حرف هایش را با مردم و علاقمندان به فوتبال در میان گذاشته است. در بخشی از این نامه آمده است:« من و امثال من در مقابل قهرمانان واقعی که همانا شهدا و جانبازان هستند هیچ منتی بر این مردم نداریم. اینکه پوشیدن پیراهن تیم ملی نصیب من و امثال من شده ثمره جان فشانی های عزیزانی است که با فدا کردن خود به ما این فرصت را داده اند. تیم ملی جایگاه بهترین و شایسته ترین فرزندان این آب و خاک است و ارثیه پدری هیچکس نیست. امیدوارم مسئولینی که امروزه این امانت به دست آنها سپرده شده بدون کوچکترین حب و بغضی بهترین ها و آماده ترین ها را برای شادی دل مردم به کار گیرند.»
بازیکن ارزشمند فوتبال ایران در ادامه این نامه آورده است:« بسیار خوشحالم که امروزه برهمگان ثابت شده کنار گذاشتن من از تیم ملی کوچکترین توجیه فنی و انضباطی نداشته و صرفا به سلیقه شخصی گردانندگان تیم ملی مربوط می شود. اینکه عنوان می شود من آسیب دیده ام و در کنار تیم ملی نبوده و از تمرینات دور بوده ام صرفا در جهت مخدوش کردن افکار عمومی است زیرا من با پای آسیب دیده به محض دعوت از سوی کادر فنی تیم ملی همراه با دیگر بازیکنان به اردبیل رفتم و در کنار تیم ملی به مداوای پای آسیب دیده پرداختم.»
کریمی در ادامه این نامه آورده است:« بعد از پادرمیانی و وساطت بزرگان و خیراندیشان بخشیده شدم اما متعاقب آن هیچ چراغ سبزی را برای ورود به تیم ملی مقابل خود ندیدم و کسی از من برای حضور در اردوی تیم ملی دعوت نکرد.»
علی کریمی در پایان نامه خود دلیل نوشتن این مطالب را چنین عنوان کرده است: « همگان بدانند که علی کریمی سرباز آماده به خدمت برای تیم ملی ایران است و هیچ گاه از خدمت به تیم ملی کشورش پا پس نکشیده است در جهت حفظ آرامش و دوری از حاشیه سازیها اعلام می کنم که مشغول تمرینات آماده سازی هستم و هر مصاحبه ایی که پس از این نامه از قول من منتشر شود خیالی و کذب خواهد بود.»
به هر حال این هم سرنوشت جوان خوش تکنیک فوتبال کشور است که در اثر اعمال سلیقه شخصی مسئولان ورزشی مجبور به نامه نگاری شده است.تیم ملی شاید برای بازی با تیم هایی مثل سوریه و کویت به علی کریمی نیازی نداشته باشد ولی فراموش نکنیم که در بازی با تیم هایی مثل کره و ژاپن و استرالیا حتما به تکنیک مثال زدنی کریمی نیاز خواهیم داشت.
با سلام به همه دوستان خوبم...چند وقتی به دلیل بیماری پدرم موفق به آپ کردن گیلانه نشدم. از همین جا برای همه پدران زحمتکش و مهربان آرزوی سلامتی و طول عمر می کنم و با نوشتن شعر زیر دوباره با گیلانه همراه شما خوبان خواهم بود:
رویای روز را تا از سر گیرم
در می بندم بر هرچه خوانده ام
و ازفراموشی می خوانم
مرگ رستم
چیزی
کم دارد
دست مرا بگیرید کز شک گذر کنم
اما قسم به واژه ی سهراب
او
می تواند قدیسی باشد و
هر قدیس
می تواند پهلو دهد به دشنگی دشمن
پدر هم.
چقدر قشنگ سروده فریدون مشیری که:
خنده را تا ياد دارم، شاد و شيرين و شكرريز است
